Drewniany kościół w Rożnowicach – zabytkowa architektura
Kościół w Rożnowicach – warto tutaj przyjechać
Obecnie zabytkowy kościół jest jednym z bardziej cennych zabytków znajdujących się na szlaku architektury drewnianej województwa małopolskiego. Powstał w latach 1756–1764 w miejscu poprzedniej świątyni i razem z kościołem św. Michała Archanioła z Szalowej jest obiektem, gdzie zastosowano wybitne formy barokowe w drewnianej architekturze sakralnej. Inicjatorem budowy był ówczesny proboszcz parafii w Rożnowicach, ks. Paweł Gołkowski. Biskup przemyski Franciszek Wierzchleyski konsekrował go w 20 czerwca 1850 roku.

Z historii kościoła
Ważną datą w historii kościoła był dzień 4 sierpnia 1992 roku, kiedy z ołtarza Matki Boskiej Częstochowskiej skradziono figurki aniołków i krzyż z wizerunkiem Ukrzyżowanego, a z zakrystii grupę Ukrzyżowania oraz ze skarbca Krzyż. Prawdopodobnie zabytki zostały wywiezione za granicę i była to kradzież na zamówienie. To nie koniec nieszczęść, gdyż w sierpniu tego samego roku od pioruna spłonęła wieża — dzwonnica, zabytkowe organy, a także dach, który pokryto blachą do momentu jego odbudowania. Spłonęły także zabytkowe późnobarokowe organy.
Wieżę z okapnikami odbudowano w latach 2010-2011, a dach pokryty gontem oraz sklepienia kolebkowe w nawie głównej i nawach bocznych powstały w 2013 roku. Kolejna renowacja miała miejsce w latach 2016-2018, gdy ściany oszalowano nowymi gontami na kilku poziomach. Po pożarze w latach 1993-1997 zbudowano kościół p.w. Matki Bożej Fatimskiej główną siedzibę parafii.

Kościół w Rożnowicach – Kształt świątyni
Obiekt jest konstrukcji zrębowej, z prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Nawę pokryto prostym dachem dwuspadowym z wieżyczką sygnaturki na kalenicy. Imitowane w drewnie kolumny oddzielają nawę główną od naw bocznych. Na uwagę zasługuje faliście wygięta belka tęczowa. Wolnostojąca, przylegająca jedynie w części do kościoła drewniana wieża konstrukcji słupowej posiada oryginalny i zarazem niespotykany kształt przywodzący na myśl orientalną pagodę, spotykaną w buddyjskiej architekturze sakralnej. Zwieńczona jest pozorną izbicą z wysmukłym czterospadowym dachem z kopułką.
Wnętrze i jego wyposażenie
Wnętrze jest w stylu późnobarokowym, który urządził głównie ks. Józef Kanty Wiśniowski. Na górze ścian widać klasycystyczne esownice, które są mniej okazałe w zakrystii. Na wyposażenie składają się m.in. trzy rokokowe ołtarze: ołtarz główny (gdzie są obracane nisze z rzeźbami Matki Boskiej z Dzieciątkiem, Chrystusa Bolesnego, Chrystusa Zmartwychwstałego i św. Andrzeja), św. Anny i Matki Boskiej Częstochowskiej. Barokowa chrzcielnica stoi z kolei w prezbiterium. Większość wyposażenia pochodzi z XVIII wieku, jednak nie brakuje tutaj starszych elementów. Mowa tutaj o dwóch krucyfiksach, jeden z ok. 1380-1390 roku, a drugi z XVI wieku. Całość uzupełniają liczne rzeźby, kilka obrazów oraz feretron Św. Andrzeja i Anny.

Kościół poza sygnaturką posiadał cztery dzwony, jednak do obecnych czasów dotrwał tylko jeden z 1610, który po pęknięciu przelano i powiększono w 1929 roku. Trzy pozostałe były efektem kradzieży Niemców podczas I i II wojny światowej (jeden z nich skradziony został w 1829 roku).
Polichromia na przełomie wieków
Neoklasycystyczną polichromię o motywach roślinnych i geometrycznych, wykonano w 1787 roku przez Jana Kozickiego, która obejmuje oprócz ścian także chór, kolumny, obramowania okien i drzwi oraz zamykane ławki. Przemalowano ją jednak w 1894 roku i ponownie odsłonięto po pracach konserwatorskich prowadzonych w latach 1970–1975. Wcześniejsza XIX-wieczna polichromia posiadała cztery przedstawienia na sklepieniach prezbiterium. Były to: Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, w nawie głównej „Przemienienie Pańskie”, w nawie północnej Św. Andrzeja., w nawie południowej przedstawienie Św. Anny nauczającej Maryję.

Prace konserwatorskie w 1973 roku dowiodły, że sklepienia nie posiadają żadnej pierwotnej dekoracji malarskiej i dlatego stworzono nowe projekty, bardziej dostosowane do stylu wnętrza, na jakie składają się przedstawienia: Adoracji Dzieciątka w nawie głównej oraz Zwiastowania NMP w prezbiterium.
Kościół otacza ogrodzenie z drewnianych belek pokrytych gontowych daszkiem na kamiennej podmurówce. W skład ogrodzenia wchodzą dwie bramki oraz murowana kaplica grobowa hrabiów Więckowskich. Pod wieżą mieści się główne wejście, a od strony południowej boczne przez kruchtę (babiniec).
Źródła:
[1] https://parafiaroznowice.pl/
[2] https://pl.wikipedia.org/wiki/Kościół_św._Andrzeja_Apostoła_w_Rożnowicach
[3] https://swiatynia3d.pl/project/roznowice-kosciol-pw-sw-andrzeja-apostola/
GPS:
N 49 45.491 (49.758183)
E 21 09.674 (21.161233)
Drewniane dziedzictwo – cerkwie, kościoły, skanseny itp.
Ten artykuł jest częścią cyklu poświęconego drewnianej architekturze. Na Travelseries znajdziesz szczegółowe opisy zabytkowych cerkwi, kościołów, dzwonnic oraz parków etnograficznych nie tylko z Polski. Jeżeli chcesz zobaczyć pełny przewodnik po tej wyjątkowej części dziedzictwa kulturowego, przejdź do strony głównej projektu.
→ Przejdź do przewodnika „Drewnianym szlakiem”

