Kościół św. Marcina w Szebniach

SPIS TREŚCI

Zwiń

Kościół św. Marcina w Szebniach jest rzymskokatolicką świątynią wzniesioną w 1605 roku. Obecnie jest kościołem nieczynnym kultowo, gdyż tę funkcję pełni wybudowany 2003 roku nowy kościół. Znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej. Obiekt wzniesiony został w miejscu poprzednich, pierwszy z nich powstał w 1326 roku, kolejne cztery spłonęły. Kościółek odnawiano w 1759 i remontowano w 1794 roku przez ówczesnych właścicieli wsi Gorajskich. Biskup przemyski Franciszek Wierzchlejski poświęcił go 29 czerwca 1855 roku, następnie przebudowany w 1894 roku. Wtedy to w kościele przedłużono nawę i dostawiono przybudówki po bokach nawy i prezbiterium, a także wybudowano murowaną dzwonnicę.

Historia świątyni

Mosiężny żyrandol-pająk, drugi dzwon, nowy ornat, obraz św. Teresy oraz rzeźbę św. Antoniego kupiono w 1820 roku. Podczas okupacji w 1943 roku profesor Jan Wodyński wykonał nową dekorację malarską stylizowaną na ludowo. Rok 1945 przyniósł ogromne zniszczenia obiektu. Naprawa trwała do 1946 roku. Malarz Stanisław Szmuc wykonał nową polichromię w 1957 roku, a w 1960 roku kościół wzbogacił się w organy czeskiej firmy Riegera pochodzące z kościoła jezuitów w Tarnopolu. Obiekt przeszedł gruntowny remont w latach 2012-2013.

Obiekt nieorientowany

Kościół w Szebniach w konstrukcji zrębowej jest nieorientowany i dzieli się na trzy części. Prezbiterium jest trójbocznie zamknięte, a zakrystia przylega do niego od strony wschodniej. Po zachodniej stronie znajduje się murowany skarbczyk. Do korpusu nawowego przylegają: kwadratowy przedsionek (od północy) oraz dwa przedsionki połączone podcieniem na słupach (strona zachodnia). Jednokalinicowy dach jest dwuspadowy i pokryty blachą z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę zwieńczoną latarnią. Ściany wzmocnione są lisicami o oszalowane pionowo deskami z listwowaniem.

Wnętrze kościoła

Wnętrze świątyni nakryte jest stropami płaskimi z fasetą. Polichromia figuralno-ornamentalna pokrywa ściany i stropy. Wyposażenie w stylu barkowym pochodzi z XVIII wieku i ufundowała je rodzina Gorajskich. Na nie składają się trzy ołtarze, na główny składa się obraz św. Marcina i figura Chrystusa na krzyżu, lewy boczny zawiera obraz św. Rodziny, a prawy boczny zawiera obraz Serca Pana Jezusa. Pod chórem mieści się kropielnica z kamienia. Sufit świątyni w kolorze zielonym jest bogato ozdobiony motywami roślinnymi i geometrycznymi. Ściany zdobią malunku polskich świętych, a sufit cytaty z Pisma Świętego oraz medaliony z Ewangelistami.

Obok świątyni mieszczą się dwa zabytkowe nagrobki. Pierwszy pochodzi z 1809 roku i poświęcony jest rodzinie Gorajskich. Drugi, z 1819 roku, ustawiony został na grobie miejscowego proboszcza Jakuba Januszowskiego.

Źródło:
[1] wikipedia
[2] http://test.polskaniezwykla.pl/web/place/13291,szebnie-kosciol-sw–marcina-biskupa.html
[3] http://jaslo.atspace.com/szebnie.html

SERIA: DREWNIANYM SZLAKIEM

Drewniane dziedzictwo – cerkwie, kościoły, skanseny itp.

Ten artykuł jest częścią cyklu poświęconego drewnianej architekturze. Na Travelseries znajdziesz szczegółowe opisy zabytkowych cerkwi, kościołów, dzwonnic oraz parków etnograficznych nie tylko z Polski. Jeżeli chcesz zobaczyć pełny przewodnik po tej wyjątkowej części dziedzictwa kulturowego, przejdź do strony głównej projektu.

→ Przejdź do przewodnika „Drewnianym szlakiem”